Strona głównaŚwiętokrzyskie Kraina Pięknych Koni

Świętokrzyskie Kraina Pięknych Koni

SwietokrzyskieKrainaPieknychKoni2012_plakat

 

SwietokrzyskieKrainaPieknychKoni2011_plakat

 

michalow_plakat

Regionalny Program Operacyjny Województwa Świętokrzyskiego 2007-2013
Działanie 2.3 „Promocja gospodarcza i turystyczna regionu”.

Tytuł projektu: „Świętokrzyskie - kraina pięknych koni”.


Koszt realizacji zadania: 522.950,82 zł kwota netto
Wkład własny:104.590,16 zł netto.
Kwota dofinansowania z EFRR : 418.360,66 zł.

W 2010 roku zrealizowano I etap projektu. Najistotniejszą jego częścią było widowisko plenerowe „Świętokrzyskie - kraina pięknych koni”, które odbyło się w dniach 19-20.06.2010 r.
w Stadninie Koni w Michałowie . Kilka tysięcy mieszkańców regionu, turystów, wczasowiczów, kuracjuszy miało okazje obejrzeć z bliska konie arabskie i popisy rekonstrukcyjnych grup historycznych a także występy zespołów i solistów w programach nawiązujących do staropolskich tradycji. Do Projektu włączone zostały elementy promujące województwo świętokrzyskie i jej unikalne piękno w tym niespotykaną w innych obszarach Polski hodowlę konia arabskiego, którego najlepszym ambasadorem jest Państwowa Stadnina Koni Arabskich w Michałowie. Dzięki programowi imprezy, który zawierał elementy „żywej historii” wojska Polskiego dotarł bezpośrednio do uczestnika, spełniając ważną rolę w procesie edukacji. Projekt, składający się z 3 rokrocznych wydarzeń promocyjnych, został oparty każdorazowo o scenariusz inscenizacji i rekonstrukcji historycznych, prezentujących różne okresy i wydarzenia historyczne.
W widowisku przygotowanym przez dział Artystyczny WDK pod nazwą „Z ułańską fantazją” zaprezentowano m.in: pokaz paradnej musztry konnej, pokaz władania szablą i lancą, szarżę kawaleryjską, prezentację wyposażenia kawalerzysty, zaciąg rekrutów do Szwadronu zakończony pasowaniem nowych ułanów, przejażdżkę na kawaleryjskich wierzchowcach.
W niedziele 20.06.2010 r. zaprezentowano pokazy sprawności i walk ciężkozbrojnych rycerzy średniowiecznych, starcia turniejowe na kopie, husarską szarżę na szwedzką piechotę, kaskaderskie popisy historycznej kawalerii, obóz rycerski wraz z kuchnią staropolską, szkockie marsze i pieśni wojskowe, tańce polskie. Wydarzenie to zaprezentowało ogromny potencjał merytoryczny zarówno WDK jak i różnego rodzaju bractw i stowarzyszeń z województwa świętokrzyskiego, które w nim uczestniczyły (Najemna Rota Muszkieterska, Ochotniczy Szwadron Kawalerii im. 13. Pułku Ułanów Wileńskich, Agencja Eventów Historycznych „Sarmata” i Sandomierski Ośrodek Kawaleryjski, Signum Polonicum z Pińczowa, Zespół Pieśni i Tańca „Kielce”, Zespół „Uśmiech”, Grupa Sokolników i Famfarzystów z Zagnańska, Studio Piosenki „Ga-Ga”, Zespół Pieśni Biesiadnej „Staropolanie”). Należy również podkreślić ze ogromna cześć inscenizacji dotyczące samego widowiska była inspirowana przez konkretne wydarzenia historyczne, które odbywały się na terenie obecnego województwa świętokrzyskiegoco było wielokrotnie podkreślane w trakcie jej przebiegu.

Honorowy patronat nad imprezą przyjął marszałek województwa świętokrzyskiego - Adam Jarubas.
Głównym organizatorem był Wojewódzki Dom Kultury w Kielcach, a współorganizatorami - gmina Michałów i Stadnina Koni w Michałowie.

O POWIECIE PIŃCZOWSKIM:
Powiat położony jest w południowej części województwa Świętokrzyskiego, w dolinie rzeki Nidy. Obszar ten wchodzi w skład makroregionu Niecki Nidziańskiej stanowiącej rozległe obniżenia pomiędzy Wyżyną Krakowsko – Częstochowską, a Wyżyną Kielecko -Sandomierską. W skład powiatu wchodzą w całości lub części następujące mezoregiony: Garb Pińczowski, Dolina Nidy, Płaskowyż Jędrzejowski, Niecka Solecka, i Garb Wodzisławski. Makroregion ten to synklinorium jurajskie wypełnione osadami środkowej i górnej kredy, której środkiem płynie rzeka Nida, a na granicy południowej części na odcinku ok. 4 km – rzeka Nidzica.
Dolina Nidy to mezoregion o szerokości 2 - 3 km, o płaskim i podmokłym dnie podlegającym okresowym zalewom. Pokrywają go mady użytkowane jako łąki. Miejscami w starorzeczach występują torfy. Na południe od Pińczowa występuje piaszczysty poziom terasowy. Pińczów, będący zabytkowym miastem położony jest na lewym brzegu Nidy.
Na wschód od Doliny Nidy występuje kolejny mezoregion tzw. Niecka Solecka zbudowana z gipsów mioceńskich. W gipsach tych liczne są typowe formy krasowe w postaci: jaskiń, zapadlisk, ślepych dolin, lejów itp., a także występowanie wód siarczanowych w okolicach Buska i Solca. Pomiędzy Niecką Solecką, a Niecką Połaniecką rozpościera się Garb Pińczowski. Składa się z wypiętrzeń kredowych z osadami wapieni litotermniowych, margli oraz gipsów. Wysokość względna tego mezoregionu osiąga około 100 m., a wysokości bezwzględne wynoszą od 293 m. n.p.m. do około 330 m. n.p.m. wieś Marianów i Sypów w południowej części powiatu na południowy wschód od Pińczowa. Garb Wodzisławski będący szeroką antykliną kredową posiada duże różnice wzniesień (od 261 m. n.p.m. do 368 m. n.p.m.) pokryty lessami posiada bardzo urozmaiconą rzeźbę terenu (gęsta sieć parowów, wąwozów i debrz).
To zróżnicowanie poszczególnych mezoregionów sprawia, że teren powiatu pińczowskiego mimo niewielkiej powierzchni ( 611 km kwadratowych ) posiada niepowtarzalne walory krajobrazowe, co spowodowało, że prawie cała powierzchnia jest objęta różnymi formami ochrony w ramach Zespołu Parków Krajobrazowych Ponidzia.
(Źródło: http://www.pinczow.pl).
Ponidzie, rozumiane jako obszar całej doliny Nidy, ciągnącej się od Chęcin po Nowy Korczyn, to teren interesujący zarówno pod względem geograficznym, jaki i historycznym. Warto zajrzeć do Nadnidziańskiego Parku Krajobrazowego, zapoznać się z regionalną kuchnią i sztuką ludową regionu czy odwiedzić okoliczne miasta np. Pińczów lub Wiślicę. Alternatywnymi formami wypoczynku są: szlak konny – wykorzystujący sieć stadnin na terenie Ponidzia, szlak kajakowy Nidy oraz szlak zabytkowej „ciuchci Ponidzie”.
(Źródło: ”Ponidzie. W świętokrzyskim stepie”, autor: Michał Jurecki)

GMINA MICHAŁÓW:
Gmina Michałów znajduje się w południowo-zachodniej części Niecki Nidziańskiej, w obrębie Płaskowyżu Jędrzejowskiego, Doliny Nidy i Garbu Wodzisławskiego. Lokalizacja w obrębie kilku jednostek fizjograficznych różnicuje krajobraz gminy i stwarza dogodne warunki do uprawiania turystyki pieszej i rowerowej, dając możliwość podziwiania malowniczych krajobrazów, zwiedzania interesujących miejsc, wędkowania, korzystania z kąpieli rzecznych, grzybobrania i spacerowania po lesie. Południowa część gminy położona w obrębie Garbu Wodzisławskiego kontrastuje z pozostałym bezleśnym terenem. Garb o wysokości bezwzględnej od 240 do 326 m n.p.m. stanowi wyraźną wyżynę w stosunku do sąsiadujących subregionów: Doliny Nidy i Płaskowyżu Jędrzejowskiego. Ma on charakter falistej, lessowej wyżyny poprzedzielanej  licznymi parowami, suchymi dolinkami i wąwozami o stromych zerodowanych stokach. Malownicze wzniesienia pokrywają pola uprawne oraz lasy wododziałowe, pomiędzy którymi wkomponowane są poszczególne wsie. Wschodnia część gminy obejmuje Dolinę Nidy. Rzeka Nida wraz z prawym dopływem - rzeką Mierzawą jest dużym walorem gminy, nie tylko ze względów rekreacyjnych ale i przyrodniczych. Znajdują się tutaj miejsca bytowania bobrów, wielu gatunków ptaków wodno-błotnych i ryb słodkowodnych. Północno-zachodnia część gminy to Płaskowyż Jędrzejowski. Jest on słabo zalesioną, falistą wyżyną o łagodnych i szerokich wzniesieniach, pomiędzy którymi leżą płaskie równiny piaszczyste. Klimat gminy jest charakterystyczny dla całego obszaru Niecki Nidziańskiej, jest łagodny bez gwałtownych skoków temperatury i o stosunkowo małej ilości opadów.

ZABYTKI KULTURY GMINY MICHAŁÓW
Arianie w Węchadłowie.

Wiek XVI to nie tylko rozkwit renesansu na ziemiach polskich, ale także początek reformacji. Ruch innowierczy bujnie rozkwitał na ziemiach województwa świętokrzyskiego. Wielu zwolenników , głównie wśród szlachty, miał ruch kalwiński, a pod koniec wieku także i bardziej radykalny- ariański. Arianie, zwani również socynianami, unitarianami, a najczęściej Braćmi Polskimi, bardzo pozytywnie zapisali się w polskich dziejach tak kulturowych, jak i religijnych. Wyodrębnili się w latach 1562-1565 jako tzw. zbór mniejszy z Kościoła Ewangelicko-Reformowanego (kalwińskiego). Faktycznie jednak, byli grupą wyznaniową niepodobną do żadnej innej w Polsce. Od strony teologicznej Bracia Polscy reprezentowali istniejący na marginesie chrześcijaństwa nurt, zwany antytrynitaryzmem ( odrzucenie dogmatów istnienia Trójcy Świętej i boskości Jezusa). Odrzucali naukę o grzechu pierworodnym, chrzest dzieci (wybór religii powinien być świadomy i dobrowolny), negowali dogmat o zmartwychwstaniu ciał na Sądzie Ostatecznym ( uważali, że ludzie dobrzy zmartwychwstaną duchowo, a źli zostaną unicestwieni), potępiali kult jakichkolwiek przedmiotów religijnych. Byli zdania, że każdy może interpretować Pismo Święte, byleby czynił to zgodnie z rozumem. Na szczególną uwagę zasługuje myśl polityczna i społeczna arian. Byli oni zdania, że kwestia tego, czy żyje się zgodnie z etyką wypływającą z Biblii, jest dla człowieka czymś ważniejszym, niż to, w co się wierzy. Taki pogląd w XVII wieku był czymś niezwykłym. Równie niezwykła była ich tolerancja religijna. Bracia Polscy całkowicie odrzucali powszechnie wówczas przyjętą ideę państwa jako bracchium seculare Kościoła (jakiegokolwiek!). Byli zdania, że wszelkie religie powinny być tolerowane, a jedynym zadaniem państwa jest zapewnienie swobody wyznania. Wykazywali też wyjątkowy radykalizm w kwestiach społeczno-politycznych. Odrzucali podział społeczeństwa na różne stany, byli przeciwni karze śmierci i karom cielesnym. W imię tych zasad potępiali pańszczyznę i poddaństwo chłopów. Niektórzy odmawiali pełnienia urzędów i służby wojskowej. Bracia Polscy przyczynili się do rozwoju oświaty i kultury w Polsce. Szkoły przez nich prowadzone stały na bardzo wysokim poziomie. W Pińczowie założyli jedno z pierwszych w kraju gimnazjum humanistyczne, a w Rakowie akademię z nowatorskim programem nauczania i systemem organizacyjnym. Do tej ostatniej uczęszczały również dzieci katolickie- z uwagi na wysoki poziom nauczania i całkowitą tolerancję dla innych wyznań. Zajmowali się też działalnością wydawniczą. Do osiągnięć na polu literatury możemy zaliczyć liczne przekłady Biblii, katechizmy, wiersze religijne, pieśni i dzieła teologiczno-polemiczne. Na polu naukowym zabłysnął, przebywający przez dłuższy czas w Pińczowie, Piotr Statorius- Stojeński, który stworzył pierwszą gramatykę polska. Poglądy arian nie budziły sympatii większości mieszkańców Polski. Od początku byli obiektem niechęci, zarówno katolików, jak i protestantów. Szczególnie głośnym echem odbiło się , zarządzone przez Sejm w 1638 roku, zburzenie Akademii Rakowskiej. W 1658 roku parlament uchwalił ustawę o wygnaniu arian z Polski. Część wyznawców została zmuszona do przejścia na katolicyzm, luteranizm lub kalwinizm, reszta udała się na emigrację. Tam ciągłość myśli teologicznej została zachowana w Kościołach Unitariańskich, które dziś ograniczają swą wiarę do głoszenia i stosowania zasad miłości Boga i bliźniego, swobody wyboru wyznania oraz tolerancji religijnej. Zborów protestanckich zachowało się do dziś niewiele, a przekazy historyczne pozwalają stwierdzić, że ich ilość znacznie przewyższała liczbę kościołów katolickich. Nie przetrwały do naszych czasów budowle dysydenckie w głównych ośrodkach reformacji- w Pińczowie i Rakowie. Te, które jeszcze istnieją trudno rozpoznać: proste, skromne budynki użytkowane są jako spichlerze czy składy. Pozbawione opieki, stanowią w dużej mierze bezstylowe półruiny, w których dopiero wprawne oko dopatrzeć się może pierwotnego przeznaczenia. Skromność budownictwa protestanckiego, wynikająca z ideologicznych podstaw reformacji, jego mała rola w rozwoju architektury polskiej spowodowały, że niewiele się nimi zajmowali historycy sztuki. Kielecczyzna stanowi dla interesujących się tym zagadnieniem teren najciekawszy, jako największe w Polsce skupisko zachowanych zborów. Oprócz paru okazalszych miejskich świątyń dysydenckich okres reformacji pozostawił szereg mniejszych zabytków, związanych na ogół z ośrodkami wiejskimi, dworskimi. Są to niewielkie budynki, nader podobne do spichlerzy lub małych budowli mieszkalnych, złożone z kilku, przeważnie sklepionych, izb na jednej lub dwu kondygnacjach. Mieściły one na ogół małą salkę zborną z przedsionkiem i pomieszczenia będące mieszkaniem ministra. Zabytki tego rodzaju przetrwały między innymi w Kolosach, Cieszkowach, Ludyni, Suliszowie i Węchadłowie.
Zbór w Węchadłowie został wzniesiony w 1559 roku przez rodzinę Górskich, ówczesnych właścicieli Gór i Węchadłowa. Bp Kazimierski w aktach wizytacji parafii Góry, przeprowadzonej w  1598 roku, stwierdził, że "znajduje kościół w Górach od dziedzica tej wsi Kołka, kacerza [ innowiercy; przyp. A.W.], sprofanowany, administrowany przez ministra Bartłomieja kacerza, który i grunta posiadł. Kołkowie herbu Trąby posiadali Góry i Węchadłów." W 1668 roku murowana świątynia kalwińska w Górach została zamieniona na kościół katolicki. Upadł też zbór ariański w Węchadłowie. Jest to mały budynek złożony z kilku izb. W elewacji południowej znajduje się kamienna płyta z herbem Odrowąż (nieczytelnym już) i napisem " Anno Domini 1559". W XIX wieku przebudowano go i przeznaczono na lamus dworski. W czasie II wojny światowej wykorzystywany był przez Niemców do celów gospodarczych. Jeszcze dziś można w piwnicach zobaczyć dziwne urządzenia. Teren, na który stoi zbór poprzecinany jest lochami. Wśród okolicznych mieszkańców krążą różne historie o tajemniczych tunelach i o tym, gdzie prowadzą. Od strony boiska szkolnego widoczne są dwa wyjścia. Badanie tych podziemnych przejść jest wysoce ryzykowne. Część się zapadła, gdy na placu złożono materiał na budowę szkoły.
Jedyna  pamiątka po arianach na terenie gminy Michałów z roku na rok popada w coraz większą ruinę. Kilkanaście lat temu budynek miał jeszcze dach. Obecnie sklepienie jest tylko nad jedną izbą (rosną na nim młode drzewka, więc raczej długo nie przetrwa). Z drugiego pomieszczenia można podziwiać niebo. Zbory protestanckie kielecczyzny, cenne nie ze względu na swoje walory plastyczne, lecz jako nieliczne relikty materialne polskich ruchów reformacyjnych Odrodzenia zasługują dziś na ochronę i zainteresowanie społeczeństwa. Ich opłakany stan szczególnie się tego domaga.


Michałów
Zespół kościoła parafialnego p. w. św. Wawarzyńca.

Zbudowany w 1852 - 1853 wg. projektu Felicjana Antoniego Frankowskiego. Ogrodzenie wokół kościoła wraz z bramą z końca XIX w. Obok kościoła znajduje się plebania z początku XX w.
POZOSTAŁOŚCI PARKU DWORSKIEGO W MICHAŁOWIE
Park ma układ symetryczny Zespół kościoła parafialnego p. w. św. Marcina. o dobrze zachowanych liniach widokowych i alejkach. z istniejącego niegdyś parku przy domu zarządcy majątku dębińskich pozostały tylko lipa szerokolistna i kilka jesionów. W drzewostanie pochodzącym z późniejszych nasadzeń najstarsze są 25 - letnie świerki srebrzyste.


Góry
ZESPÓŁ DWORSKI W GÓRACH
.
Zespół dworski w Górach położony jest w południowym krańcu wsi. Założenie dworskie powstało w II połowie XVII wieku, na mapach pojawiło się na początku XIX w. Jego właścicielami była rodzina
Dębińskich. Ignacy Dembiński - chorąży krakowski, był posłem na Sejm 4 - letni. Ostatnim właścicielem dworu był Józef Dembiński. Stary dwór był miejscem kultywowania tradycji narodowych; m.in. w 1863 roku przebywał w nim generał M. Langiewicz. Pod koniec XIX wieku w miejsce starego dworu wybudowano pałac.
ZESPÓŁ KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO P.W. WNIEBOWSTĄPIENIA NMP
Kościół budowany lub przebudowany ze zboru kalwińskiego w 1764 r. W latach 1912 - 1913 rozbudowany ku wschodowi i gruntownie odnowionyny. Plebania zbudowana została ok. 1910 roku.
KAPLICA GROBOWA RODZINY DEMBIŃSKICH
Kaplica grobowa rodziny Dembińskich w stylu klasycystycznym znajduję się na cmentarzu grzebalnym (poza wsią), murowana. Zbudowana w 1839, remontowana ok. 1985 r.

Wrocieryż
ZESPÓŁ KOŚCIOŁA PARAFIALNEGO P.W. ŚW. MARCINA
.
Kościół zbudowany na początku XIX w. Obok znajduje się dzwonnica z 1932 roku. Wokół kościoła znajduje się ogodzenie z bramą z XIX w. Plebania pochodzi z ok. 1930 roku.
MIEJSCA PAMIĘCI NARODOWEJ NA TERENIE GMINY MICHAŁÓW
Druga wojna światowa ( 1939-1945) i okupacja hitlerowska zapisały szczególną kartę w dziejach naszego regionu. Położona w centrum kraju ziemia kielecka należała do znaczniejszych ośrodków konspiracji i ruchu oporu. Bój o niepodległość stał się udziałem żołnierzy Armii Krajowej, Batalionów Chłopskich, Gwardii i Armii Ludowej oraz wielu mniejszych ugrupowań.W pierwszych dniach września 1939 r. na Kielecczyznę wkroczyły zmotoryzowane kolumny Wehrmachtu. Od Przedborza i Sulejowa wtargnęły jednostki 10 Armii gen. Waltera von Reichenau, przez Koniecpol i Szczekociny szedł XV Korpus Lekki, od południa przedostały się jednostki VIII Korpusu Artylerii z 14 Armii gen. Buscha. Rządy niemieckich władz wojskowych trwały ponad miesiąc. 26 października 1939 r. z części ziem polskich, które nie zostały wcielone bezpośrednio do Rzeszy , utworzono Generalne Gubernatorstwo. Według podziału wprowadzonego przez Niemców składało się ono z czterech dystryktów: warszawskiego, krakowskiego, lubelskiego i radomskiego. Te zaś zostały podzielone na powiaty. Nasza gmina znalazła się w dystrykcie krakowskim. Jeszcze nie przebrzmiały echa wrześniowych bitew i potyczek, gdy jesienią 1939 roku zaczęły w naszym regionie powstawać organizacje konspiracyjne. Niemcy krwawo rozprawiali się z polskim ruchem oporu. Kulminacja tych działań nastąpiła w 1943 roku i wymierzona była głównie w mieszkańców wsi. W połowie 1944 roku Niemcy zgromadzili na okupowanych ziemiach polskich około 50 dywizji wojska, a także wiele jednostek i oddziałów pomocniczych, ochrony transportu, łączności , inżynieryjno-budowlanych. Okupant nie czuł się bezpieczny , a jego poczynaniom towarzyszyła atmosfera niepokoju. W obawie przed wybuchem ogólnonarodowego powstania komendant policji bezpieczeństwa wydał rozkaz przeprowadzenia masowych aresztowań i egzekucji. Niemcy opuścili Kielecczyznę w styczniu 1945 roku. Śladami pamięci o latach wojny i okupacji hitlerowskiej w naszym regionie, pamięci o poległych, pomordowanych, zamęczonych w obozach, walczących z bronią w ręku, są pomniki, tablice , płyty pamiątkowe, krzyże. To miejsca narodowej pamięci, które winniśmy otaczać czcią, zarówno okazałe pomniki jak i samotne krzyże i bezimienne groby pomordowanych.

ZASIĘG I ODDZIAŁYWANIE PROJEKTU:
Projekt realizowany i zarządzany będzie przez Beneficjenta, którym jest – Wojewódzki Dom Kultury im. Józefa Piłsudskiego z siedzibę w województwie świętokrzyskim, w mieście Kielce przy ul. ks. Piotra Ściegiennego 2. Przedmiotowy Projekt łączy realizację imprez z  promocją regionu. Działania w ramach tego Projektu podejmowane będą na terenie Stadniny Koni w Michałowie, w powiecie pińczowskim, gminie Michałów, miejscowości Michałów. Promowany obszar w ramach przedmiotowego Projektu, to obszar całego regionu województwa świętokrzyskiego. Zasięg oddziaływania Projektu obejmie głównie obszar naszego kraju. Geograficzne rynki docelowe to przede wszystkim województwa ościenne. Stosunkowo łatwa dostępność regionu dla potencjalnych turystów oraz bliskość dużych aglomeracji miejskich: krakowskiej, katowickiej, warszawskiej, łódzkiej sprzyja również popularności przedmiotowego zadania a tym samym rozwojowi turystyki. Sąsiedztwo pobliskiego miasta uzdrowiskowego Busko- Zdrój również pozytywnie wpłynie na przypływ turystów weekendowych. Projekt skierowany będzie również do turystów zagranicznych- biznesowych, gości słynnej na cały świat z hodowli koni arabskich, Stadniny w Michałowie. Międzynarodowy zasięg Projekt będzie mógł osiągnąć, dzięki informacjom umieszczonym na dwujęzycznej stronie internetowej Stadniny Koni w Michałowie na temat organizowanej corocznie imprezy. Dzięki wykorzystaniu różnorodnych narzędzi promocji i informacji imprezy zapewniona zostanie wieloaspektowość projektu w dotarciu do najważniejszych grup docelowych. Do Projektu włączone są elementy promujące nie tylko gminę Michałów(prezentacja w projekcie Stadniny Koni) ale także województwo Świętokrzyskie i kraju, dzięki programowi imprezy, który zawiera elementy „żywej historii” wojska Polskiego. Projekt będzie miał znaczny wpływ na wzrost liczby turystów w regionie. Szacuje się wzrost liczby turystów o 20 000 rocznie. Projekt pt: „ Świętokrzyskie – kraina pięknych koni” ma zasięg: wojewódzki, krajowy i międzynarodowy (oferta przygotowana zostanie także w języku obcym).
Lekcje edukacyjne przygotowane przez pracowników Stadniny Koni w Michałowie oraz pracowników Urzędu Gminy w Michałowie posłużą turystom chcącym świadomie i ciekawie zwiedzać zarówno samą stadninę jak region pińczowski. Wszystkie  elementy całego przedsięwzięcia są otwarte na turystów. Dzięki przygotowaniu programu zwiedzania okolicy chętni będą mogli udać się na wycieczkę po malowniczej okolicy.

OPIS I UZASADNIENIE PROJEKTU:
Przedmiotowy Projekt pt.” Świętokrzyskie – kraina pięknych koni” ma na celu wykreowanie wizerunku regionu świętokrzyskiego jako terenu turystycznie atrakcyjnego. Działania podejmowane w ramach tego projektu mają spowodować, iż turysta jednoznacznie będzie kojarzył Region, i bez problemu będzie mógł zidentyfikować jego walory, jak również podać wyróżniki. Dzięki temu, iż region posiada niezliczoną ilość perełek nie tylko w postaci zabytków ale także niezwykłych miejsc o specyficznym położeniu czy mikroklimacie może przysporzyć nie lada atrakcji turystom tak województw ościennych jaki i pozostałych regionów Polski i zagranicy. Realizacja imprez promocyjnych, które są przedmiotem tego Projektu pozwolą uwydatnić piękno, walory i atrakcje Województwa Świętokrzyskiego, a tym samym przyciągnąć turystów, co z kolei przełoży się na rozwój gospodarczy naszego regionu. Podniesienie konkurencyjności regionu poprzez rozwój turystyki zależy głównie od dobrej infrastruktury technicznej, bogatych zasobów kulturowych i przyrodniczych ale przede wszystkim od umiejętności ich wykorzystania. Wnioskodawca mając  na uwadze fakt, iż ogromne znaczenie ma działalność osób i instytucji regionalnych na rzecz zaprezentowania walorów i możliwości tkwiących w regionie pod kątem potrzeb i oczekiwań potencjalnych „klientów”  podjął się realizacji przedmiotowego zadania. Wnioskodawca – Wojewódzki Dom Kultury swoją siedzibę posiada w  Kielcach - stolicy województwa, która jako miejsce koncentracji obiektów kulturalnych, hotelowych i gastronomicznych o najwyższej jakości, posiadająca profesjonalną kadrę, jest miejscem informacji i promocji produktów markowych oraz miejscem intensywnych kontaktów turystów krajowych i zagranicznych, co również nie pozostaje bez znaczenia dla realizacji projektu. Organizacja imprezy promującej region w takiej właśnie formie ma duże znaczenie; dociera bezpośrednio do uczestnika, spełnienia ważną rolę w procesie edukacji, ponieważ dzięki ludziom odtwarzającym przeszłość, historia nabiera barw i staje się dotykalna. Dotarcie do potencjalnego odbiorcy staje się łatwiejsze, lepiej jest móc dotknąć wyrobów tradycyjnych rzemiosł, posmakować dawnych potraw, zobaczyć i przymierzyć prawdziwy hełm rycerski czy potrzymać w ręku miecz i tarczę, niż czy czytać lekturę w wybranym temacie. W ten sposób martwa przeszłość odżywa na nowo, gdyż obcującym z nią towarzyszą emocje i doznania zmysłowe, jakie były udziałem naszych przodków. W 2008 roku rozpoczął swoją działalność Portal Informacji Kulturalnej. Na stronach internetowych portalu będą zawarte informacje kulturalne, fotografie, opisy zabytków, miejsc turystycznych, życiorysy interesujących i nietuzinkowych ludzi, opisy ciekawych wydarzeń kulturalnych, tematy związane ze sztuką, zabytkami i turystyką województwa świętokrzyskiego.(Źródło: strona WWW. WDK) Miejsce imprezy to obszar Stadniny Koni w Michałowie założonej w 1953 roku, co nie pozostaje bez znaczenia dla celu jaki ma organizacja imprezy. Stadnina w Michałowie przejęła konie ze zlikwidowanej stadniny w Klemensowie, koło Zamościa. Decyzją Ministra Rolnictwa z dnia 15.09.1953 roku, konie z Klemensowa zostały przeniesione do Michałowa. Pierwszy transport 21 klaczy dotarł do gospodarstwa 17.10.1953 roku, a kolejne trzy klacze przywieziono 25.11.1953. Z klaczami przyszło 18 źrebiąt urodzonych w 1953 roku w Klemensowie. Z kolei po zakończonym treningu na TWK Wrocław, przybyło jeszcze 8 klaczy. Klacze te, wraz z przebywającą w stadninie od 1950 roku arabską klaczą Miriam utworzyły stado wyjściowe dla michałowskiej hodowli, odnoszącej sukcesy i znanej w całym świecie. W początkowym okresie istnienia stadniny dominowało w Polsce dążenie do produkowania koni większych, głębokich i kościstych do wykorzystania w rolnictwie. Nie ominęło to arabów, co niestety doprowadziło do usunięcia z hodowli kilku wartościowych jednostek. Konie michałowskie, w większości w typie saklawi, były nieco wyższe i masywniejsze od arabów w innych stadninach. Dlatego Michałów łatwiej przebrnął przez ten trudny okres. Obecnie, obok słynnej na cały świat hodowli koni arabskich, Stadnina w Michałowie utrzymuje małe stado (ok. 20) koni małopolskich o rzadkiej maści tarantowatej oraz kilkanaście kucy szetlandzkich (o wzroście do 100 cm). Ponadto posiada dwa stada bydła mlecznego: rasy jersey i czarno-białej z dużym dolewem holsztyno-fryza, łącznie 380 sztuk. Ogólna powierzchnia gruntów stadniny wynosi 639 ha, z czego 386 ha przypada na Gospodarstwo Michałów, a 253 ha na Gospodarstwo Lubcza. Użytki rolne zajmują powierzchnię 620 ha, w tym 95 ha pastwisk, 107 ha łąk trwałych i 418 ha gruntów ornych. Układy sieciowe turystyki na obszarze realizacji projektu pozwolą na powstanie zintegrowanego produktu turystycznego opartego o związki zachodzące pomiędzy organizatorami różnych form turystyki, tj. pobytowej (Agroturystyka, miejscowości pobliskie- Pińczów), zdrowotnej(Uzdrowiska w Busku Zdroju), krajoznawczej (Ponidzie, Góry świętokrzyskie itd.)kwalifikowanej (biznesowa Stadnina Koni Michałów) itp., co pozwoli na kumulację wysiłków niezbędnych zwłaszcza przy marketingu i promocji produktu turystycznego. Teren objęty projektem łączy wysoki poziom bezrobocia. Niemożność znalezienia zatrudnienia, a przez to brak środków materialnych jest przyczyną wielu frustracji, powoduje wiele niekorzystnych zjawisk począwszy od emigracji najaktywniejszych z regionu, po wzrost przestępczości wśród młodzieży. Jest to więc teren szczególnie wymagający wsparcia. Projekt ten przyczyni się do rozwoju turystyki weekendowej.

Projekt, składający się z 3 rokrocznych wydarzeń promocyjnych, będzie oparty każdorazowo o scenariusz inscenizacji i rekonstrukcji historycznych, prezentujących różne okresy i wydarzenia historyczne.
Wstępny zarys programu imprezy plenerowej w roku 2010 obejmuje m.in.:
•parada wojsk w strojach historycznych zakończona pokazową salwą
•armatnią i muszkietową
•pokaz sprawności kawaleryjskiej towarzyszy pancernych (XVII w)
•pokazy władania szablą i lancą wg regulaminu walki ułanów września 1939 roku
•prezentacja musztry bojowej siedemnastowiecznych oddziałów muszkieterskich
•inscenizacja potyczki formacji wojskowych z XVII wieku
•artyleria  Wielkiego Księstwa Warszawskiego
•scenki pojedynczych pojedynków z okresu Polski szlacheckiej
•koncert pieśni historycznych i wojskowych
•prezentacja grupy sygnalistów

Uczestnicy imprezy będą mogli zwiedzić powozownię mieszczącą się w stadninie, a także posłuchać wykładu oraz ciekawostek  na temat hodowli i ras koni. Władze Gminy Michałów zobowiązały się także ze swej strony zapewnić przewodnika, który opowie o historii gminy i jej walorach, miejscach pamięci narodowej oraz zabytkach kultury znajdujących się na terenie gminy. Lekcje edukacyjne przygotowane przez pracowników Stadniny Koni w Michałowie oraz pracowników Urzędu Gminy w Michałowie posłużą turystom chcącym świadomie i ciekawie zwiedzać zarówno samą stadninę jak region pińczowski. Wszystkie elementy całego przedsięwzięcia są otwarte na turystów. Dzięki przygotowaniu programu zwiedzania okolicy chętni będą mogli udać się na wycieczkę po malowniczej okolicy.


Scenariusz imprezy

1. Zespół Pieśni i Tańca „Kielce” – powitalny polonez w strojach kontuszowych; tancerze po ukłonie kończącym taniec wycofują się nieco w głąb sceny, witając następnie gestem wchodzący na nią zespół „Staropolanie”; tancerze schodzą, gdy zespół zaśpiewa na początku utworu słowa: „A gdy będzie słońce i pogoda, pójdziemy se razem do ogroda”
2. Parada historyczna wojsk polskich, począwszy od rycerstwa średniowiecznego, aż po ułanów września 1939 roku, w kolejności zgodnej z okresami w historii Polski. Porządek prezentacji grup rekonstrukcji historycznej w paradzie:
- rycerstwo średniowieczne
- towarzysze pancerni XVI/XVII w.
- husaria
- artyleria i muszkieterzy z XVII w.
- artyleria piesza z okresu Wielkiego Księstwa Warszawskiego
- ułani września 1939 r.
Po zakończeniu defilady wszystkie oddziały wojska ustawiają się frontem do głównej trybuny w określonym uprzednio szyku.

3. Oddziały wojsk odmaszerowują do swoich przygotowanych wcześniej
obozów, które są udostępnione dla zwiedzających

Rycerskie obozowisko
Namioty rycerskie, przy których rozłożone jest obozowisko. Można w nim zobaczyć  i przymierzyć rycerską zbroję, obejrzeć różne rodzaje uzbrojenia (miecze, topory, korbacze, maczugi, włócznie). Dodatkowo można zwiedzić wnętrze zrekonstruowanego wg dawnych rycin namiotu, wraz z typowym dla okresu średniowiecza wyposażeniem.

Średniowieczna kuchnia
Stanowisko, gdzie wg staropolskich receptur warzy się jadło. Różnorodne kotły i kociołki, drewniane misy, gliniane kufle, nalewki przygotowane wg średniowiecznych zaleceń, szynka pieczona na ogniu. Oprócz kosztowania goście mogą sami przygotować i upiec podpłomyk – średniowieczny chleb. Widzowie mogą zobaczyć, jak wyglądały naczynia kuchenne w średniowieczu, jak słodzono potrawy, jak je przygotowywano, jak wyglądało śniadanie i co jadano na obiad. Sami mogą się również wcielić w pomocnika kucharza. A dla dorosłych uczestników zabawy czekają nalewki przygotowane wg starych przepisów.

4. HRM „Leliwa” - pokazy walk średniowiecznych – Turniej Róż. Wzorowany na średniowiecznym ceremoniale mini turniej rycerski. Zakuci w stal dzielni rycerze wybierają damę swego serca, po czym bronią jej honoru. Za każdy wygrany przez rycerza pojedynek dama jego serca otrzymuje różę. Zwycięzca całego turnieju wręcza swej wybrance bukiet róż. Całość utrzymana w humorystyczno-zabawowym tonie.

5. Zespół Inscenizacji Tanecznej „Uśmiech” – obraz taneczny pt. „Hołd pruski”.

6. Zespół Pieśni Biesiadnej i Historycznej „Staropolanie” – I blok pieśni staropolskich, m. in. pieśń pt. „Pojedziemy na łów”, po której następuje prezentacja grupy sygnalistów (sygnały łowieckie).

7. Kieleckie Bractwo Artyleryjskie - blok rekonstrukcji historycznych, zawierający m. in.: pokaz siedemnastowiecznej musztry bojowej (pika, muszkiet) ; pobór rekruta (spośród publiczności); omówienie obsługi oraz sposobów działanie artylerii w XVII w. (pokazowy wystrzał armatni) Inscenizacja walki z XVII wieku – jazda ciężka (towarzysze pancerni, husaria) przeciwko piechocie. Uczestnicy inscenizacji: Kielecki Ochotniczy Szwadron Kawalerii, Kieleckie Bractwo Artyleryjskie i Hufiec Rycerstwa Małopolskiego „Leliwa”.

8. Zespół Pieśni Biesiadnej i Historycznej „Staropolanie” – II blok pieśni staropolskich, m. in.: „Wesoło bracia”, „Wezmę ja kontusz” i „Hej tam na górze”

9. Pokaz koni arabskich ze stadniny w Michałowie; w trakcie pokazu informacje o historii stadniny, jej bieżącej ofercie, a także o tradycji hodowli koni arabskich na ziemiach polskich.

10.Parada powozów podróżnych i spacerowych z wozowni stadniny w Michałowie; pasażerowie i stangreci ubrani są w stroje z epok historycznych

11.Inscenizacja napadu rabunkowego na powóz magnacki, wiozący damy w towarzystwie szlachetnie urodzonych kawalerów; napadniętym przychodzi z pomocą odsiecz.

12. Zespół Pieśni i Tańca „Kielce” – suita taneczna Księstwa Warszawskiego.

13. Kieleckie Bractwo Artyleryjskie - prezentacja artylerii pieszej z
okresu Księstwa Warszawskiego.

14.Kielecki Ochotniczy Szwadron Kawalerii – pokaz sprawności kawaleryjskiej
Przebieg pokazu:
- prezentacja szwadronu (połączona z narracją, na odpowiednio dobranym
podkładzie muzycznym)
- pokaz paradnej musztry konnej
- pokazy władania szablą i lancą
- szarża kawaleryjska

15. Widowisko pod tytułem „Zostały tylko ślady podków...”.
Wykonawcy: Kielecki Ochotniczy Szwadron Kawalerii, Zespół Pieśni i Tańca „Kielce”, Zespół „Staropolanie”, soliści Studia Piosenki „Ga-Ga” Młodzieżowego Domu Kultury w Kielcach


PODSUMOWANIE:
Projekt przyczyni się do:
-zwiększenia i uatrakcyjnienia oferty kulturalnej WDK, w tym organizacja dużych prestiżowych imprez, co umocni pozycję Wojewódzkiego Domu Kultury jako wiodącego centrum kultury w regionie świętokrzyskim
-organizacji imprez i przedsięwzięć kulturalnych w oparciu o nawiązaną współpracę z partnerami krajowymi i zagranicznymi, pozwalająca na promocję regionu świętokrzyskiego w kraju i za granicą,
-zwiększenia możliwości udostępnienia oferty programowej WDK dla większej ilości odbiorców a tym samym przyczyni się do wzrostu ilości uczestników wydarzeń kulturalnych
-poprawy warunków różnych dziedzin działalności gospodarczej
-powstania lepszych warunków pozyskiwania inwestorów, a tym samym realizacji nowych inwestycji.
Zrealizowanie zadania promującego region: „ Świętokrzyskie – kraina pięknych koni” rozwiązałoby wiele z wymienionych problemów.Głównym celem zorganizowania imprezy w ramach przedmiotowego Projektu jest promowanie województwa świętokrzyskiego, (miejscowości Michałów) jako regionu atrakcyjnego turystycznie oraz docelowo poprawa sytuacji ekonomicznej gminy, powiatu i mieszkańców samego Michałowa. Impreza ma na celu popularyzację także tożsamości, krajobrazu i dziedzictwa kulturowe regionu. Ponadto inicjuje rozwój oferty turystycznej
województwa świętokrzyskiego, wspomaga rozwój drobnej przedsiębiorczości, wspiera działalność wspólnot i społeczności lokalnych, wpływa na rozwój edukacji, kultury, sztuki oraz ochrony dóbr kultur i tradycji .

Celem projektu jest wzrost atrakcyjności turystycznej miejscowości Michałów, na terenie której jest on realizowany, a dzięki temu także całego regionu świętokrzyskiego. Osiągnięcie tego celu powinno doprowadzić do zwiększenia liczby turystów, a tym samym do stworzenia warunków do dywersyfikacji działalności gospodarczej i do wzrostu mobilności zawodowej mieszkańców. Realizacja tak sformułowanego celu projektu przyczyni się do promocji naszego regionu, co jest zgodne z celem działania, w ramach którego projekt jest realizowany. Rozwój turystyki sprzyja powstawaniu nowych miejsc pracy. Należy podkreślić, iż przemysł turystyczny jest pracochłonny, co oznacza, że jego wyniki zależą głównie od ludzi w nim pracujących, nie zaś od maszyn i technologii. Z tego też powodu zorganizowanie jednego miejsca pracy w turystyce kosztuje znacznie mniej niż w innych dziedzinach gospodarki, takich jak np. przemysł przetwórczy czy elektroniczny. Sfera obsługi ruchu turystycznego zgłasza zapotrzebowanie na pracowników różnych dziedzin i zawodów, jak też o różnym stopniu umiejętności i poziomie kwalifikacji. Ich zatrudnienie może być związane z bezpośrednią gospodarką turystyczną, np. hotelarstwem, gastronomią czy handlem, jak również z sektorami mającymi pośredni związek z rozwojem turystyki, jak np. usługi rzemieślnicze, transport miejski, administracja czy bankowość. Warto również pamiętać o roli turystyki w stabilizacji ludności w miejscowościach turystycznych. Obszary te, niejednokrotnie pozbawione rozwiniętych funkcji pracy, są terenem migracji ludności. W takich warunkach turystyka, absorbując miejscowe nadwyżki siły roboczej, zapobiega często wyludnianiu się tych miejscowości, stanowiąc źródło dochodów, tym samym stabilizacji ich mieszkańców.

Przedstawione w niniejszym Studium Wykonalności zamierzenia Wojewódzkiego Domu Kultury z pewnością zaowocują szeregiem konkretnych i zróżnicowanych rezultatów przełożą się na długofalowe oddziaływania. Zasoby naturalne, przyrodnicze są  jednym z najważniejszych czynników decydujących o atrakcyjności regionu. Analizując niniejszy projekt można stwierdzić, że przyczyni się on do zwiększenia atrakcyjności turystycznej regionu świętokrzyskiego. W efekcie projekt wpłynie na wzrost konkurencyjności regionu, w oparciu o wykorzystanie potencjału zasobów jakie posiada gmina Michałów i Stadnina Koni w Michałowie. WDK prowadzi wielokierunkową działalność kulturalną o zasięgu ponadlokalnym m.in. udziela pomocy programowej instytucjom kultury oraz społecznemu ruchowi kulturalnemu (ze szczególnym uwzględnieniem amatorskich zespołów artystycznych i regionalnych towarzystw kultury), prowadzi szeroką edukację kulturalną mieszkańców miasta i województwa (zwłaszcza dzieci i młodzieży), dokształca i doskonali zawodowo pracowników instytucji kultury oraz działaczy społecznego ruchu kulturalnego oraz sprawuję opiekę nad twórczością ludową. Nasza instytucja pełni znaczącą rolę dla środowiska lokalnego na rzecz osób niepełnosprawnych w podtrzymywaniu i budowaniu tożsamości różnorodnych grup społecznych , przekazywaniu wartości edukacyjnych i popularyzacyjnych, realizując działania na rzecz środowisk defaworyzowanych poprzez niwelowanie barier społecznych. Zgodnie ze Strategią Rozwoju Województwa Świętokrzyskiego: „ Obecnie województwo świętokrzyskie, pomimo zróżnicowanej i ciekawej oferty turystycznej, nie jest jednoznacznie postrzegane jako Region atrakcyjny turystycznie i zdecydowanie brakuje mu wizerunku na mapie turystycznej Polski. Obszar jest kojarzony przede wszystkim z Górami Świętokrzyskimi, a w umysłach polskich turystów plasuje się jako cel szkolnych wycieczek. Zintegrowany produkt turystyczny województwa świętokrzyskiego nie przetrwa na rynku, jeżeli nie zostaną podjęte odpowiednie działania w zakresie jego "wymarkowania" i promocji, jak również "rynkowego bytu". Stąd obszar priorytetowy Marketing i promocja wydaje się być kluczowym z punktu widzenia sukcesu rynkowego.” Założenia te zgodne są z celami przedmiotowego Projektu.

 

„Świętokrzyskie – kraina pięknych koni”

O tym, że województwo świętokrzyskie jest rzeczywiście krainą pięknych koni można się było przekonać w dniach 19-20 czerwca w Michałowie. Na terenie tamtejszej stadniny koni arabskich odbyła się impreza, inaugurująca trzyletni projekt, współfinansowany przez Unię Europejską w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Świętokrzyskiego na lata 2007-2013. Mimo, iż szczególnie w drugim dniu imprezy pogoda nie sprzyjała organizatorom, publiczność na szczęście dopisała i nie zawiodła się. Widzów ukrytych pod istnym lasem parasolek powitali współorganizatorzy spotkania – wójt gminy Michałów – Stanisław Szewczyk, dyrektor Stadniny Koni w Michałowie – Jerzy Białobok oraz dyrektor Wojewódzkiego Domu Kultury w Kielcach – Łukasz Łaganowski. Gdy sygnaliści z Zespołu Szkół Leśnych w Zagnańsku odegrali hejnał Wojska Polskiego rozpoczęła się wielka parada formacji wojskowych z różnych epok historycznych. Grupy rekonstrukcyjne biorące udział w widowisku defilowały przed widownią wcielając się w rycerzy spod Grunwaldu, husarię i siedemnastowieczną piechotę, ułanów okresu Księstwa Warszawskiego i międzywojennej Polski. Po tej niezwykle barwnej lekcji historii oręża, przy dźwiękach dud i bębnów, wmaszerowali „Szkoci”, czyli zespół „Częstochowa Pipes and Drums”. Tradycyjne szkockie kilty wzbudziły od samego początku duże zainteresowanie publiczności, które spotęgowało się jeszcze bardziej, gdy dudziarze odegrali tradycyjne pieśni szkockie. Nie zabrakło rzewnych nut „Amazing Grace” i „Auld Lang Syne”, spopularyzowanego u nas w tradycji harcerskiej jako „Ogniska już dogasa blask”. Jeszcze nie przebrzmiały na dobre szkockie dudy i bębny, gdy przy dźwiękach orientalnej muzyki pojawili się jeźdźcy w strojach arabskich. Tak rozpoczął się pokaz „wychowanków” michałowskiej stadniny koni. Ogiery i klacze czystej krwi arabskiej prezentowały swoje walory i urodę, dzięki którym mogą poszczycić się tytułami czempionów, zdobytymi na wielu międzynarodowych i ogólnopolskich pokazach. Jeśli ktoś miał jeszcze wątpliwości, mógł się przekonać, że Stadnina Koni w Michałowie to prawdziwa perła turystyczna i znakomita wizytówka naszego województwa. I nie ma przesady w stwierdzeniu, że to właśnie świętokrzyskie jest krainą pięknych koni. Ledwie konie arabskie opuściły padok, a już pojawili się na nim ciężkozbrojni konni rycerze, którzy niebawem mieli stanąć w turniejowe szranki. Pod rynsztunkiem średniowiecznego rycerstwa „ukryli się” znani nie tylko w naszym kraju kaskaderzy z grupy „East Riders”. Zafundowali oni widowni niezwykle realistyczny popis rycerskiego rzemiosła. „Wybuchające” na zbrojach przeciwników kopie, efektowne upadki z koni, to tylko niektóre z atrakcji, jakie można było podziwiać podczas ich pokazu. A że do tradycji rycerskiej należą nie tylko bitwy i turnieje, ale również polowania, mogliśmy poznać podstawowe sygnały łowieckie. Odegrał je zespół sygnalistów z Zespołu Szkół Leśnych w Zagnańsku. Po „polowaniu”, jak zwyczaj każe, do wspólnej biesiady zaprosił publiczność zespół „Staropolanie”. Popłynęły takty popularnych pieśni staropolskich, do dziś chętnie śpiewanych przy biesiadnych stołach. Gdy w wykonaniu „Staropolan” zabrzmiał szlagierowy utwór kabaretu „Elita” – „Rycerzy trzech” – na pole bitwy wmaszerowała siedemnastowieczna piechota i artyleria. Huk muszkietów i grzmot salw armatnich towarzyszył wspólnemu pokazowi Najemnej Roty Muszkieterskiej z Kielc, Agencji „Sarmata” z Sandomierza i Gwardii Miejskiej Nowej Dęby. Po prezentacji grupy te udały się na pozycję, na której jako oddział szwedzki oprzeć się próbowały husarskiej szarży. Bez powodzenia.. Inaczej z resztą być nie mogło, gdy naprzeciw „Szwedów” stanęli husarze z Sandomierskiego Ośrodka Kawaleryjskiego i towarzysze pancerni z Kieleckiego Ochotniczego Szwadronu Kawalerii. O tym, że „chociaż kule świszczą” żywot żołnierza potrafi być również wesoły, przekonali widzów soliści z Młodzieżowego Domu Kultury w Kielcach i zespół „Staropolanie”. Wykonawcy ci zaprezentowali widowisko złożone z pieśni okresu legionowego. A potem przenieśliśmy się w najbardziej barwny okres w historii umundurowania – epokę napoleońską. Wprowadził nas w nią w rytmie poloneza z suity Księstwa Warszawskiego Zespół Pieśni i Tańca „Kielce”. Wkrótce pojawili się uzbrojeni w lance ułani, którzy tak dzielnie stawali w polu u boku cesarza Napoleona. I rozpoczęły się ułańskie harce… Przeskok z jednej strony konia na drugą z dotknięciem ziemi, zwisy głową w dół, stójka na siodle… Tak efektownymi ewolucjami popisywali się przed widzami kaskaderzy z wymienionej już wcześniej grupy „East Riders” ze Słupna koło Warszawy. Po ułanach Księstwa Warszawskiego „przybyli pod okienku”, kontynuatorzy ich tradycji w okresie międzywojennym i we wrześniu ’39 roku. W rytm pieśni z widowiska „Zostały tylko ślady podków …” swoje  umiejętności władania szablą i lancą zaprezentował Kielecki Ochotniczy Szwadron Kawalerii im. 13. Pułku Ułanów Wileńskich i Stowarzyszenie 22. Pułku Ułanów Podkarpackich. Ułanom towarzyszył Radomski Pododdział Kolarzy, wzorowany na podobnych jednostkach tworzonych w ówczesnej armii.
Nie brakowało więc kawaleryjskich popisów, wzbogaconych prawdziwie ułańską fantazją. A że przypadły one do gustu publiczności, świadczyć może las parasolek, dzierżonych wytrwale na deszczu przez widzów, niczym kopie i lance kawalerzystów z grup rekonstrukcyjnych. Za rok ponownie spotkamy się w Stadninie Koni w Michałowie. Tym razem poruszać się będziemy śladami bohaterów sienkiewiczowskiej Trylogii.

 

ARTYKUŁ-ECHO DNIA:

Świetokrzyskie – kraina pięknych koni
2010-06-29 Kategoria: Aktualności
Tysiące widzów obejrzało wspaniała lekcje historii i podziwiało najpiękniejsze konie świata.

Kilka tysięcy mieszkańców regionu, turystów, wczasowiczów, kuracjuszy miało okazje obejrzeć z bliska najwspanialsze konie arabskie na świecie i równie piękne popisy rekonstrukcyjnych grup historycznych a także zespołów i solistów w programach nawiązujących do staropolskich tradycji.


W Stadninie Michałow odbyła się pierwsza odsłona wielkiego projektu pod nazwą „Świętokrzyskie – kraina pięknych koni, którą współorganizowały Wojewódzki Dom Kultury i Urząd Gminy w Michałowie. Kolejne odbywać będą się w przyszłych latach, a założeniem projektu jest przybliżenie tysiącom mieszkańców faktu, ze to właśnie nasz region szczyci się posiadaniem najpiękniejszych koni arabskich ale także arcybogatą historią związaną z polskimi formacjami kawaleryjskim, które na przestrzeni dziejów stanowiły o potędze Państwa Polskiego, a które szeroko przybliżył w sobotnie popołudnie Kielecki Szwadron Kawalerii im 13 Pułku Ułanów Wileńskich.




Rodzinne pary i kucyki szetlandzkie
Niedzielne show rozpoczęto od parady wszystkich grup rekonstrukcyjnych, koni i artystów, po czym padok zwolniono dla gospodarza imprezy – Stadniny Michałow, która od wielu lat uznawana jest za najlepszy ośrodek hodowli koni arabskich czystej krwi na kuli ziemskiej. Przed widzami pojawiła się kawalkada amazonek w strojach arabskich a otwierała ją ubiegłoroczna Mistrzyni Europy Małgosia Błaszczyk na gniadej klaczy Wandea. – Po pieknych amazonkach prezentujemy państwu zarówno najlepsze ogiery jak i klacze stadne w zestawieniu ojciec – syn i matka córka – mówił Jerzy Białobok który przemieszczał się z paradnej bryczce zaprzężonej w konie maści tarantowatej. Prezenterzy przedstawili widzom 12 najwspanialszych koni, które w swoich karierach pokazowych zdołały podbić cały świat i obsypane są setkami tytułów czempionów na wszystkich szerokościach globu. Ogiery : Kabsztad, Grafik, Ganges czy epokowe klacze stadne Zagrobla, Emanda oraz Emandoria, której uroda podbiła cała kule ziemską to konie które oglądać można bardzo rzadko i tylko w czasie wyjątkowych okazji. Po czempionach na padoku pojawił się kucyki szetlandzkie z potomstwem prezentowane przez małe dzieci pracowników stadniny. Kucyki wzbudziły niespotykana owację widzów a zwłaszcza malutki srokaty źrebaczek, który uciekł swojej mamie i trzeba go było wynosić na rekach jak niemowlę.



Od Grunwaldu po II wojnę światową.

Padający deszcz nie wystraszył tysięcy widzów bo przez kilka godzin na rozległych padokach mieli oni okazję obejrzeć wielowiekowe dzieje polskiego oręża. Od zaciężnego rycerstwa z okresu Bitwy pod Grunwaldem, po ułanów 1939 roku – historyczne grupy rekonstrukcyjne zaprezentowały wszystko co najpiękniejsze i najbardziej chlubne w polskiej historii. Imponujące szarże chorągwi husarskiej pod Hetmanem Stefanem Czarneckim czy szranki, ataki formacji na pozycje wrogów i indywidualne popisy kawalerzystów były dodatkiem do wspaniałego programu artystycznego prezentowanego na gigantycznej estradzie. Wszystko przy palbie hakownic, armat, czy salw muszkieterów, popisach formacji piechoty. Soliści i zespoły w tym Staropolanie, formacja „Uśmiech” czy Zespół Pieśni i Tańca Kielce a nawet sygnaliści z Zagnańska uzupełniali sceny plenerowe najbardziej patriotycznych obrazów z dziejów. Nie zabrakło nawet sokolnika z przepięknym oswojonym ptakiem. Nie zabrakło poloneza kontuszowego czy ostatniego mazura z ułanami z okresu Księstwa Warszawskiego. Na finał przygotowano debiutancki pokaz Szkoły Oręża Polskiego Signum Polonicum z Pińczowa pod kierunkiem Krzysztofa Dusika, którzy niebawem zaprezentują nasz region w rekonstrukcji Bitwy pod Knyszynem.




Zostały tylko ślady podków.

- Stratowana kopytami murawa na padokach szybko odrośnie, a taka prezentacja pozostanie w pamięci tysięcy ludzi, w tym dzieci, dla których była to najpiękniejsza lekcja historii, jaką można sobie wyobrazić. Zapraszam za rok, będzie jeszcze piękniej – mówił Jerzy Białobok. – Projekt został zrealizowany perfekcyjnie, bo łączył wszystko co najcenniejsze zarówno w tradycji regionu jak i jego obecnych osiągnięć. Możemy być dumni z naszego województwa, bo nie mamy sobie równych – jako kraina pięknych koni. Dziękuję wszystkim a zwłaszcza Andrzejowi Konopackiemu za prowadzenie tak gigantycznego przedsięwzięcia. – dodał Łukasz Łaganowski – dyrektor WDK.

Źródło: Echo Dnia

michalow_echo2

michalow_echo3

michalow_echo1

Artykuły i informacje w mediach na temat imprezy "Świętokrzyskie - Kraina Pięknych Koni":

http://fakty.interia.pl/newsroom/news/swietokrzyskie-kraina-pieknych-koni,1494305
http://www.sejmik.kielce.pl/swietokrzyskie---kraina-pieknych-koni-,21038.html
http://swietokrzyskie.info/wiadomosci/news.php?id=6999
http://polskalokalna.pl/news/swietokrzyskie-kraina-pieknych-koni,1494305
http://www.radio.kielce.pl/page,,Atrakcje-w-Michalowie-rekonstrukcje-historyczne-popisy-kaskaderskie-i-piekne-konie,2733758bc267b3de8978a16ea2a5a6cb.html
http://pio.wrota-swietokrzyskie.pl/
http://busko.net.pl/wiadomosci/news.php?id=6973&dzial=0
http://jakiecudne.pl/wydarzenia/miejsca/swietokrzyskie-kraina-pieknych-koni
http://pik.kielce.pl/page/12186/gallery/0/
http://www.wrota-swietokrzyskie.pl/
http://www.tvp.pl/kielce/aktualnosci/kultura/swietokrzyskie-kraina-pieknych-koni/1959102
http://wloszczowa.swietokrzyskie.info/wiadomosci/news.php?id=6973
http://equito.pl/index.php?option=com_search&searchword=stadniny

Informacja na temat wystawy fotografii zrobionych w trakcie trwania imprezy "Świętokrzyskie - Kraina Pięknych Koni":

http://wdk-kielce.pl/index.php?id1=2&id2=18&news=61&language=pl

 

Podstrony informujące o imprezie "Świętokrzyskie – Kraina Pięknych Koni":

http://www.wdk-kielce.pl/index.php?id1=65&language=pl&PHPSESSID=7c7b64e0a0bab797522e787c82522002

http://www.facebook.com/SwietokrzyskieKrainaPieknychKoni

http://www.michalow.arabians.pl/pl/aktualnosci/2012_07_01_kraina.php

http://pik.kielce.pl/front/category/245/

 

Artykuły i informacje w mediach na temat imprezy "Świętokrzyskie - Kraina Pięknych Koni" 2012:

http://www.sejmik.kielce.pl/swietokrzyskie--kraina-pieknych-koni-,32251.html

http://www.wici.info/Kalendarz,swietokrzyskie_kraina_pieknych_koni,21447.html

http://swietokrzyskie.info/wiadomosci/news.php?id=6999

http://www.echodnia.eu/apps/pbcs.dll/article?AID=/20120703/POWIAT0108/120709695

http://www.michalow.arabians.pl/pl/aktualnosci/2012_07_01_kraina.php

http://71bpp.dbv.pl/viewpage.php?page_id=17

http://www.strefaimprez.pl/kielce/swietokrzyskie-kraina-pieknych-koni-109191

http://www.naszekielce.com/?q=%C5%9Bwi%C4%99tokrzyskie_kraina_pi%C4%99knych_koni_2012_zdj%C4%99cia_video

http://www.naszekielce.com/?q=%C5%9Bwi%C4%

 

inicjatyw_lokalnych.png

Strona WDK jest stale aktualizowana dzięki otrzymanej dotacji na zakup sprzętu komputerowego i multimedialnego w ramach Programu Operacyjnego "Rozwój inicjatyw lokalnych" Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

norway grants

eea grands

mkidn_logo

Wojewódzki Dom Kultury w Kielcach realizuje projekt dzięki wsparciu udzielonemu przez Islandię, Liechtenstein i Norwegię, poprzez dofinansowanie
ze środków Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego
oraz Norweskiego Mechanizmu Finansowego

Odwiedziny: 86
Realizacja nbStudio